فروشگاه اینترنتی
 
پرداخت نهايي  | محتويات سبد خريد |  حساب كاربري  | جستجوی پیشرفته  |  ورود
فارسی انگلیسی
 
شاخه ها
 
ارائه كنندگان
 
آخرين محصولات
موسيقي ملل(تركي 2)
موسيقي ملل(تركي 2)
120,000ريال
 
رهگیری سفارش
کد رهگیری را می توانید از اطلاعات مربوط به سفارش در حساب کاربری مشاهده نمایید.
کد رهگیری سفارش:
رهگیری سفارش
لطفا منتظر بمانید...
 
اطلاعات
 
لوگو بانکها


 
تبلیغات
تبليغات سايت
 
     

سازهاي ايراني

 
    خلاصه خبر:  
 
 
معرفي برخي از سازهاي ايراني
     
 
    متن کامل خبر:  
 
 

تار  از سازهای زهی است که با زخمه نواخته می‌شود. تار در ايران و برخی مناطق دیگر خاورميانه مانند آذربايجان و ارمنستان و گرجستان برای
نواختن موسیقی کلاسیک این کشورها رایج است. در گذشته تار ایرانی پنج سیم (یا پنج تار) داشت. غلامحسين درويش یا درویش خان سیم ششمی به آن افزود که همچنان به کار می‌رود.


کاسهٔ تار بیشتر از کنده کهنه چوب توت ساخته می‌شود که هرچه این چوب کهنه‌تر باشد به دلیل خشک بودن تارهای آن چوب تار دارای صدای بهتری خواهد بود. پرده‌ها از جنس روده گوسفند و دسته و پنجه معمولاً از چوب گردو تهیه می‌شوند. شکل کاسهٔ تار مانند دو دل به هم چسبیده و از پشت شبیه به انسان نشسته‌ای است. از لحاظی ساز تار به سه تار نزدیك است. همچنین از نظر تعداد پرده‌ها با هم شباهت دارند. صدای تار به دلیل وجود پوستي که روی آن است از شفافیت خاصی برخوردار است.


سه‌تار  از سازهاي زهی و مضرابی موسیقي ایرانی است که آن را با ناخن انگشت اشارهٔ دست راست می‌نوازند. این ساز، دارای ۴ سیم از جنس فولاد و برنج است که به موازات دسته، از کاسه تا پنجه کشیده شده‌اند. سه‌تار دارای ۲۶ پردهٔ قابل حرکت از جنس رودهٔ حیوانات یا ابریشم است. صدای سه‌تار ظریف و تا حدودی غمگین است و وسعت صوتی آن نزدیک به ۳ اکتاو است.


اغلب شنوندگان، ساز سه تار را دارای لحن و نوای غمگینی احساس می‌کنند، اما نوازندگان معاصر موسیقی ایرانی در تلاش برای توسعه موسیقی مدرن و نوی ایران، آثار زیبایی آفریده‌اند که با حال و هوایی که تا دو دهه پیش از این ساز تصور می‌شد کاملاً متفاوت است. البته میبایست اشاره کرد که در سه تار نوازی مدرن تجربه استفاده از مضراب سیمی تجربه ای موفق بوده و با ایجاد صدایي شفاف و کریستالی کمک شایانی به گسترش امکانات این ساز عجیب نموده است .


سنتور  یکی از سازهای موسیقی ایرانی است. فرهنگ دهخدا سنتور را اینگونه بازشناخت کرده است.  « از سازهاي ایرانی به شکل ذوزنقه که داراي سیم‌های بسیاری است و با دو مضراب چوبی نواخته می‌شود.»

سنتور، سازی کاملاً ایرانی است که برخی ساخت آن را به ابونصر فارابی نسبت می‌دهند که مانند بربت، ساز دیگر ایرانی بعدها به خارج برده‌شد.

برخي پژوهشگران بر این باورند که سنتور در زمان‌های بسیار دور از ایران به دیگر کشورهاي آسیایی رفته‌است، چنان که امروزه گونه‌های مشابه این ساز در عراق، ترکیه، سوریه، مصر، پاکستان، هند، تاجیکستان، چین، ویتنام، کره، اوکراین و دیگر کشورهای آسیای میانه و نیز در یونان نواخته می‌شود.


قانون  عده‌ای معتقدند که مخترع این ساز فارابی است و برخی دیگر می‌گویند منشاء آن خراسان بوده و در قرن سیزدهم (میلادی) در موصل پیدا شده، هر چند هیچیک از این نظردهندگان دلیل بر ادعای خود ندارند. قانون را باید سازی از اوایل اسلام دانست. نام ساز از واژهٔ یونانی Kanon گرفته شده، که در آن زبان به مفهومم «قانون، قاعده» مصطلح است. قانون یکی از قدیمی‌ترین سازهای ایرانی است كه توانایی بیان گوشه‌های موسیقی ایرانی را دارد ولی متاسفانه مدت مدیدی است که در سرزمین ما ناشناخته مانده، در حالی که در کشورهای همجوار سالهاست که ازاین ساز استفاده شده‌است. تقریبا از نیم قرن پیش تا کنون، موسیقی دانان ایرانی به اجراي این ساز روی آورده‌اند. اما باوجود اینکه زمینه کار اینان بر نغمه‌هاي موسیقی ایرانی مبتنی بوده‌است، به دلیل تقلید ناآگاهانه از روش و سبک نوازندگي موسیقی عربی، این پندار اشتباه به وجود آمده که ساز قانون عربی است و آن را باید به شیوه عربی نواخت، حال آنکه این سبک در قانون نوازی، علاقه مند به موسیقی ایراني را فرسنگها از شناخت اصول و ظرایف این ساز که کاملا با موسیقی ایرانی منطبق است، دور می‌سازد.

چنگ  گونه‌ای ساز زهی باستاني است. در کنار ساز رود از مشهورترین سازهای ایران باستان به شمار می‌آمده است. در ادبیات پارسی بسیار از این ساز یاد شده است و سیارهٔ زهره را چنگ‌زن دانسته‌اند. نقش‌برجسته‌های طاق بستان نوازندگان چنگ را نشان می‌دهد که در شکارگاه چنگ می‌نوازند. به مرور زمان همچون بسیاری از سازهای دیگر مهجور و فراموش شده است.


تُمبَک  (تنبک، دمبک، دنبک یا ضَرب) یکی از سازهای کوبه‌ای پوستي است و از نظر سازشناسی جزء طبل‌هاي جام‌شکل محسوب می‌شود که از این خانواده می‌توان به سازهای مشابه مانند داربوکا در کشورهای عربی و ترکیه و همچنین زیربغلی در افغانستان اشاره کرد.


تمبک در چند دهه اخیر پیشرفت چشمگیری کرده و به عنوان سازی تکنواز و مستقل مطرح شده است. این پیشرفت مرهون تلاش استادان این ساز است که در این میان نقش استاد حسین تهرانی به قدري اهمیت می‌یابد که از او می‌توان با عنوان پدر تنبک‌نوازی نوین ایران یاد کرد.


دف  یکی از سازهای کوبه‌ای در موسیقی ایرانی است. این ساز شبیه به دایره ولی بزرگ‌ تر از آن است. چنبری است از چوب که بر روی آن پوست کشند و بر چنبر آن حلقه‌ها آویزند. در قدیم برای آنکه طنین بهتری داشته باشد روی دف پوست آهو می‌کشیدند.  دف‌هایی هم بوده که بر چنبر آن زنگ تعبیه می‌کردند و می‌نواختند. زنگهای دف را جلاجل می‌گفتند. در دوره اسلامی به کسانی که دف یا دایره می‌نواختند جلاجل زن می‌گفتند . در ایران کهن جلاجل وسیله‌ای بیضی شکل و بزرگ بود که زنگ‌هایی بر آن می‌بستند و در جنگ‌ها به کار می‌بردند و ظاهراً صدای مهیبي داشته است. دف را که بر آن زنگوله تعبیه می‌کنند دف زنگی می‌گویند. در سال‌های اخیر دف نوازی در بیشتر شهرهای ایران رایج‌تر شده است و هنر آموزان به آموختن آن روی آورده‌اند.

     
 
    آمار مربوط به این مطلب:  
 
 
تعداد بازدید:1461
     
نظرات نوشتن نظر ادامه
3065 - Expression #1 of ORDER BY clause is not in SELECT list, references column 'farhangc_shop.p.products_ordered' which is not in SELECT list; this is incompatible with DISTINCT

select distinct p.products_id, pd.products_name from products p, products_description pd where p.products_status = '1' and p.products_ordered > 0 and p.products_id = pd.products_id and pd.language_id = '4' order by p.products_ordered desc, pd.products_name limit 10

[TEP STOP]

سبد خريد
 
0 مورد
 
مقایسه محصولات
محصولی برای مقایسه انتخاب نشده است!
انجام مقایسه پاک کردن لیست مقایسه
 
ورود به سيستم
آدرس پست الكترونيك:
كلمه عبور: